دمیدن نفس زمانه | نیمرخ
|جعبه لایتنر آنلاین|

دمیدن نفس زمانه

سوره سینما – مهدی مافی : سالاد الویه را یک لقمه کردم و ناهار خورده نخورده خودم را به کنفرانس مطبوعاتی فیلم «موسی کلیم‌الله (ع)» رساندم. تازه شروع شده و هنوز حاتمی‌کیا صحبت‌هایش را انجام نداده بود. روی یک صندلی خالی نشستم و منتظر ماندم. منتظر یکی دیگر از آن کنفرانس‌های آتشین که ثبت در تاریخ می‌شوند. منتظر یکی دیگر از آن جمله‌های پرحرارت که با کف و سوت اصحاب رسانه همراه می‌گردند. اما کمی که گذشت متوجه شدم نشست خبری فیلم جدید حاتمی‌کیا به دلیلی جز حرف‌های پر شور و اتفاقات عجیب و غریب باید جای خودش را در تاریخ جشنواره پیدا کند؛ انس چندماهه با یک داستان قرآنی انگار روی کل تیم اثر گذاشته بود؛ بهاره کیان‌افشار از خلوص نیت قلبی‌اش برای ایفای نقش حضرت آسیه گفت. مریلا زارعی تلاشش برای به تصویر کشیدن یوکابد (مادر حضرت موسی) را به سعی بین صفا و مروه تشبیه کرد و شکیب شجره از راه مقدس بازیگری‌اش صحبت به میان آورد. من اما هنوز منتظر بودم تا ببینم نقش اول پروژه چه می‌گوید. لحظاتی بعد، از آقای کارگردان در مورد ارتباط فیلمش با روز پرسیده شد و او انتظار من را به سرانجام رساند؛ وقتی گفت «همیشه باید نفس زمانه به فیلم‌های من بخورد» و ادامه داد از این منظر اگر نمی‌توانسته «انتظار» را به تصویر بکشد سراغ این فیلم نمی‌رفته. در روزگار درام‌های اجتماعی لازمان و لامکان، حاتمی‌کیا نشان داد حتی اگر سراغ مصر باستان برود هم باز حرف اکنونمان را می‌زند. او کسی است که با «دیده بان» و «مهاجر» دفاع مقدس را پیش چشممان مصور کرد، ما را تا «راین» برد و داستان جانبازان شیمیایی بعد جنگ را برایمان گفت، با «خاکستر سبز» اولین حضور برون مرزی نیروهای مستشاری ایران در بوسنی را ثبت کرد و سراغ «آژانس شیشه‌ای» رفت تا چالش‌های کهنه‌سربازان را در جامعه متاثر از دولت سازندگی بازگو کند. او با «موج مرده»، «ارتفاع پست» و «به رنگ ارغوان» دوران اصلاحات را گذراند و بعد از ۸۸ «گزارش یک جشن» را ساخت؛ فیلمی تحت تاثیر اتفاقات زمانه خودش که تا امروز پخش نشده و به نظر نیتی برای پخش آن هم نیست؛ «افتخار نمی‌کنم که در جمهوری اسلامی فیلمی دارم که پخش نشده است» این را آقا ابراهیم در نشست خبری پر تب و تاب «به وقت شام» گفت؛ در دورانی که مشغول روایت حضور ایرانی‌ها در جنگ سوریه بود. حالا اما بعد از «بادیگارد» و «خروج»، بعد از آن‌که سال‌ها از تدبیر و امید گذشته، حاتمی‌کیا سراغ «موسی کلیم‌الله (ع)» رفته تا باز حرف امروز را بزند؛ از انتظار بگوید و منجی! این بزرگ‌ترین ویژگی سینمای حاتمی‌کیاست؛ با دیدن آثار او می‌شود یک دور همه آنچه مردممان در چهار دهه گذشته تجربه کرده‌اند را مرور کرد. به شکلی کاملا دراماتیک و با جزئیات بسیار زیاد. این گوهری است که نه تنها سینماگران زیادی ندارند، بلکه خیلی‌ها آن را به رسمیت هم نمی‌شناسند. حال آن‌که این موضوع دهه‌هاست که برای بزرگ‌ترین کارگردانان جهان جا افتاده است.

اواخر دهه ۳۰ میلادی جورج استیونز کارگردان سرشناس آمریکایی همه تلاش خودش را کرد تا اقتباسی از رمان «راه‌های افتخار» را بسازد؛ نزدیک به دو دهه قبل از استنلی کوبریک. در روزهایی که شعله جنگ جهانی دوم داشت آتشی بزرگ را به مرز همه کشورها می‌رساند. استیونز اما به هر دری می زد تیرش به سنگ می‌خورد. مدام با مدیران استودیو مذاکره می‌کرد ولی کارش پیش نمی‌رفت. خودش می‌گوید در نهایت یکی از مدیران استودیو او را کنار کشیده و گفته «راه‌های افتخار» یک اثر ضد جنگ است؛ استیونز تایید می‌کند و می‌گوید بله که ضد جنگ است، دنیا الان به چنین اثری نیاز دارد. مدیر استودیو اما با صراحت گفت که اگر ما یک فیلم ضد جنگ بسازیم، آن وقت چه کسی با هیتلر بجنگد؟! کارگردان «گانگا دین» بعدها اعتراف می‌کند که داشته اشتباه بزرگی انجام می‌داده. او همان موقع به این نتیجه رسیده که فیلم‌ها باید «مربوط» به زمان اکرانشان باشند و این فقط یک مثال است. به تعداد فیلم‌هایی که برای جوامع حرف روز دارند می‌توان چنین مثال‌هایی پیدا کرد؛ از «بن هور» بگیرید تا «اوپنهایمر»!

اما ابراهیم حاتمی‌کیا آن‌قدر کارگردان بزرگی هست که وقتی می‌خواهیم از فیلم‌هایش بگوییم لازم نباشد صرفا سراغ فرامتن برویم. او یکی از روان‌ترین روایت‌های ممکن را از داستان حضرت موسی ارائه داده و به قطعیت می‌توان گفت ساخته او از «هجرت؛ خدایان و شاهان» ریدلی اسکات به مراتب بهتر است. خصوصا که از هر منظری باید «موسی کلیم‌الله (ع)» را یک کار اول حساب کنیم؛ هم به جهت تکنولوژی تازه وارد شده، هم به جهت باز شدن پیله حاتمی‌کیا. کارگردان «موج مرده» از منطقه امن همیشگی خودش خارج شده و سراغ ساخت یک فیلم بزرگ، حماسی و تاریخی رفته. چیزی که پیشتر در کارنامه‌اش نبوده و احتمالا حتی آنهایی که نتیجه کار او را نپسندیده‌اند هم می‌توانند اعتراف کنند ساخته جدیدش از کار قبلی‌اش «خروج» فیلم بهتری از آب درآمده. بیاید همه‌مان به سریالی که در پیش است امیدوار باشیم. به خاطر همه آن‌چیزهایی که دیده‌ایم و از این به بعد می‌شنویم.

نوشته دمیدن نفس زمانه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

منبع: سوره سینما
آدرس کوتاه: https://www.rokh.in/news/131242
دیدگاه

آخرین خبرها
مرتبط با خبر
خبرهای پربازدید


جاسوس‌بازی

اکران فیلم «پیش‌مرگ» می‌تواند روزهای خوبی را برای ژانر جاسوسی در سینمای ما به همراه داشته باشد. ژانری که کمتر در سینمای ما به آن پرداخته می‌شود و خیلی‌ها توجهی به اهمیت آن ندارند. نوشته جاسوس‌بازی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۱۱/۲۱


پایان همه چیز است

هنر پایان‌بندی چیزی است که می‌تواند یک فیلم را نجات دهد یا آن را به قهقرا بفرستد. چرا که صحنه‌های پایانی، آخرین چیزی است که یاد مخاطب می‌ماند. «ناتور دشت» یکی از فیلم‌هایی است که می‌توان در مورد پایان بندی آن صحبت کرد. نوشته پایان همه چیز است اولین بار...

۱۴۰۳/۱۱/۱۸


انتقام‌جویان روی پرده

اکران دو فیلم «اشک هور» و «اسفند»، هر دو با محوریت شهید علی هاشمی در جشنواره امسال با حرف و حدیث‌های مختلفی همراه بوده است. اما بد نیست یک بار از منظر اقتصاد رسانه به تولید آن‌ها نگاه کنیم. نوشته انتقام‌جویان روی پرده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۱۱/۱۷


نولان بخواب که ما بیداریم!

روز گذشته در جشنواره فجر دو فیلم روی پرده سینمای رسانه‌ها رفت که می‌توان به بهانه آنها در مورد سادگی یا پیچیدگی روایت در فیلم‌های امروز ایران صحبت کرد؛ «شمال از جنوب غربی» و «چشم بادومی». نوشته نولان بخواب که ما بیداریم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۱۱/۱۶


شیرینی‌پزی کریمی و شرکا

از میان فیلم‌های به نمایش درآمده در سه روز ابتدایی جشنواره چهل‌وسوم، «بچه مردم» به کارگردانی محمود کریمی با بیشترین واکنش مثبت از سوی اصحاب رسانه و منتقدان مواجه شد. نوشته شیرینی‌پزی کریمی و شرکا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۱۱/۱۵


سندروم آنی‌ هال

فیلم «آنتیک» آخرین فیلم به نمایش درآمده در دومین روز جشنواره چهل‌وسوم بود که به رغم انتظارات نتوانست تنور جشنواره را گرم کند؛ اما چرا؟ نوشته سندروم آنی‌ هال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۱۱/۱۴


در ستایش یک شروع خوب!

اولین فیلم به نمایش درآمده در چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر، فیلم «صیاد» به کارگردانی جواد افشار بود که با واکنش‌های متفاوتی مواجه شد؛ این فیلم ایا آغاز جذابی برای فجر رقم زد؟ نوشته در ستایش یک شروع خوب! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۱۱/۱۳


داری می‌میری و هنوز خری!

بعد از اکران «عطرآلود» به کارگردانی هادی مقدم‌دوست در سینماها، مهدی مافی سردبیر سابق سوره سینما در یادداشتی به این فیلم سینمایی پرداخت. نوشته داری می‌میری و هنوز خری! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۳/۰۳/۲۰


فصل سوم «داستان‌های فوتبال» به آنتن شبکه ورزش می‌رسد

فصل جدید مجموعه مستند «داستان‌های فوتبال» از یکم فروردین روی آنتن شبکه ورزش می‌رود‌. به گزارش سینماسینما، فصل سوم مجموعه مستند «داستان‌های فوتبال» به کارگردانی مهدی افضل‌زاده، نویسندگی مهدی مافی و تهیه‌کنندگی وحید پناهلو که تازه‌ترین محصول مرکز مستند سوره است، در ایام نوروز ۱۴۰۳ میزبان علاقه‌مندان به ورزش فوتبال...

۱۴۰۲/۱۲/۲۸

سعید پورصمیمی
۱

داستانی پر از آب چشم!

بعد از اکران «پرویز خان» به کارگردانی علی ثقفی در سینماها، مهدی مافی سردبیر سوره سینما در یادداشتی به این فیلم سینمایی پرداخت. نوشته داستانی پر از آب چشم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۲/۱۲/۲۶


جعل عمیق

در سالگرد شهادت حاج قاسم سلیمانی و به بهانه پخش سریال «اشباح بیروت»، یادداشت مهدی مافی درباره این سریال بازنشر می‌شود. نوشته جعل عمیق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۲/۱۰/۱۳


«داستان‌های فوتبال ۳» آماده پخش شد

فصل سوم مجموعه مستند «داستان‌های فوتبال» که آماده نمایش شده است، به زودی در جدول پخش تلویزیون قرار می‌گیرد. نوشته «داستان‌های فوتبال ۳» آماده پخش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۲/۱۰/۱۳


کار برای کودکان بی‌کلاسی نیست!

میزگرد «بچه زرنگ» با حضور حامد جعفری تهیه‌کننده، بهنود نکویی کارگردان و ابراهیم شفیعی صداپیشه این انیمیشن با اجرای مهدی مافی در سوره سینما برگزار شد. نوشته کار برای کودکان بی‌کلاسی نیست! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۲/۰۹/۲۰


«یک ملت، یک ضربان» روایت دهه‌ها فوتبال در ایران

مجموعه مستند «یک ملت، یک ضربان» به کارگردانی محمدحسن یادگاری تولید جدید شبکه مستند تاریخچه فوتبال ایران از زمان ظهور تا عصر معاصر را روایت کرده است. نوشته «یک ملت، یک ضربان» روایت دهه‌ها فوتبال در ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱۴۰۱/۰۶/۰۹


حسینی: هدف، برگشتن به دوران «فیلم‌فارسی» است/ الگوی وزارت ارشاد فعلی همان وزیر لندن‌نشین است! / مستغاثی: با این دولت و آن دولت و آن وزیر و این وزیر چیزی اصلاح نمی‌شود

حسینی: هدف، برگشتن به دوران «فیلم‌فارسی» است/ الگوی وزارت ارشاد فعلی همان وزیر لندن‌نشین است! / مستغاثی: با این دولت و آن دولت و آن وزیر و این وزیر چیزی اصلاح نمی‌شود

سینماپرس: سید محمد حسینی گفت: در همین دورۀ جدید سراغ بعضی از فیلمسازان معروفی رفته‌اند که قبلۀ آمالشان غرب است و برایشان فرش قرمز پهن کردند و پشت صحنه فیلمشان رفته‌اند و حالا که فیلمشان ساخته شده و می‌‌بینند اگر اکران کنند خیلی رسوایی به بار می‌آید.

۱۳۹۵/۰۴/۱۲