مترو هم فیلم‌نامه «ترومای سرخ» را ممیزی کرد!

نشست خبری فیلم سینمایی «ترومای سرخ» به کارگردانی اسماعیل میهن دوست در برج میلاد برگزار شد. در این نشست که اسماعیل میهن دوست (کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده)، کامران کیان ارثی (صدابردار)، مرتضی شهودی (جلوه‌های بصری)، سمیرا غلام زاده (تدوینگر) و آبان حسین زاده، یگانه رجبی، نیکان راست قلم (بازیگران) حضور داشتند، به مراحل تولید فیلم و ساختار تجربی آن اشاره شد.

«ترومای سرخ» که قصه‌ای عاشقانه را در بستر یک فضای شهری روایت می‌کند فضایی تجربی دارد. اسماعیل میهن دوست نیز  نشست فیلم خود به غیرمتعارف بودن فیلمش اشاره کرد و توضیح داد: «من در همان شروع فیلم به مخاطب می‌فهمانم که با فیلمی غیرمتعارف روبه‌رو است. ذهن متعارف به دیدن چنین فیلم‌هایی عادت نکرده است. مخاطب فیلم یک طیف خاص است و اگر قرار بود این فیلم برای مخاطب عام ساخته شود مسیر دیگری را طی می‌کرد. روایت تغییر می‌کرد. مخاطب تصویر و صدا را با هم می‌دید. برای ما سخت بود که صدای خانم ویشکا آسایش را در یک پلان سکانس 4 دقیقه‌ای بگیرم که همزمان با خانم پریوش نظریه دیالوگ بگوید. این فیلم چنین ساختاری را می‌طلبید و ما هم سختی‌هایش را به جان خریدیم.»

میهن دوست درباره روند تولید فیلم چنین گفت: «ساخت فیلم مستقل سختی‌های زیادی دارد. از گرفتن پروانه ساخت تا مرحله فیلمبرداری سخت است. ما اسفند سال گذشته کلید زدیم و پیش تولیدی بسیار طولانی داشتیم. در مقطعی من بیمار شدم و پیشرفت پروژه متوقف شد. در مدتی که من بیمار بودم اعتبار پروانه ساخت نزدیک به اتمام بود و ما هرچه سریع‌تر باید فیلمبرداری را شروع می‌کردیم.»

او در ادامه به سختی‌های فیلم‌برداری در مترو نیز اشاره کرد: «به دلیل اینکه بیشتر قصه فیلم در مترو می‌گذرد با سختی‌های زیادی روبه‌رو بودیم. حدودا دو ماه قبل از فیلمبرداری فیلمنامه را به شرکت مترو تحویل داده بودیم اما آن‌ها 48 ساعت قبل از فیلمبرداری لیستی بلند بالا از ممیزی را به ما دادند و خواستند که اصلاحش کنیم. اصلاحی که مترو از ما می‌خواست اساسا فیلمنامه را زیر سوال می‌برد. به همین علت مجبور شدیم بعضی از سکانس‌ها را هنگام فیلمبرداری بازنویسی کنیم اما مترو به این هم بسنده نکرد و ما عملا امکان فیلمبرداری نداشتیم. با توجه به اینکه ارگان‌های متولی فیلمنامه در ایران به هیچ وجه اهل گفتمان نیستند مجبور شدیم با ترفندهایی سکانس‌ها را فیلمبرداری کنیم.»

او در ادامه گفت:«بعضی فیلم‌ها مانند «ترومای سرخ» به ضریب هوشی بالاتری نیاز دارد. به نظر من فیلم نباید راحت‌الحلقوم باشد و مخاطب باید درباره قصه آن کمی جستجو کند.»

مرتضی شهودی که طراحی جلوه‌های بصری فیلم را برعهده داشت درباره تاثیر محدودیت‌ها بر فیلم گفت: «به دلیل محدودیت‌هایی که وجود داشت، جلوه‌های ویژه در فیلم پررنگ شد و مجبور شدیم خیلی از کمبودها را با ابزارهایی که در اختیار داشتیم برطرف کنیم. امیدوارم جلوه‌های ویژه کارکرد خودش را داشته باشد و مجبور نباشیم از کامپیوتر برای جبران آن استفاده کنیم.»

آبان حسین زاده، یکی از بازیگران جوان فیلم درباره تغییر نقش‌اش در فیلمنامه توضیح داد: «پارسال توسط آقای میهن دوست به این پروژه دعوت شدم و تمرین‌های زیادی داشتیم. متاسفانه خیلی از نقش‌ها تغییر کرد و نقش من هم شامل این تغییر می‌شد. قرار بود من نقش یک سارق را بازی کنم اما به دلیل محدودیت‌ها نقشم تغییر زیادی کرد. چون قرار بود در خدمت پروژه باشم ماندم و هر کمکی از دستم برمی‌آمد انجام دادم.»

یگانه رجبی یکی دیگر از بازیگران جوان «ترومای سرخ» نیز درباره نادیده گرفتن بازیگران جوان تئاتر در سینما گفت: «ترومای سرخ» بیست چهره تئاتری را به سینما معرفی کرده است. این مساله یک ادعا نیست بلکه این فیلم از مدیوم تئاتر بازیگرانی را به مدیوم سینما آورده است. آقای میهن دوست به بازیگران تئاتری، مدیوم سینما را معرفی کردند و ما زمان زیادی را برای شناخت سینما تمرین کردیم. با وجود ذهنیت بدی که نسبت به سینما داشتم، کار با آقای میهن دوست مثل خانه امنی بود و در این کار متوجه شدم سینما برایم غریبه نیست. ما بازیگران تئاتر در پلاتوهای این شهر شبانه‌روز تمرین می‌کنیم و بدنمان کبود می‌شود اما با این حال دیده نمی‌شویم. کارگردانان سینما ما را نمی‌بینند اما همین که در این فیلم معرفی شدیم خوشحالم. کاش کارگردانان دیگر هم سری به پلاتوها بزنند.»

نیکان راست قلم که او هم از فضای تئاتر به سینما آمده است پشت صحنه «ترومای سرخ» را فضایی امن دانست و توضیح داد: «من امشب فیلم را برای دومین بار دیدم و احساس می‌کنم که چقدر به فیلم نزدیکم. همه حال و هوای آن را به خوبی دریافت کرده‌ام و برایم جذاب است. درباره فضای پشت صحنه نیز باید بگویم من هم مانند یگانه احساس امنیت زیادی را سر فیلمبرداری داشتم و هیچوقت به عنوان یک زن در روزهای فیلمبرداری معذب نشدم. دم همه بچه‌های پشت صحنه و دم شما که فیلم را دیدید گرم!»

در ادامه جلسه میهن دوست به حضور نداشتن منتقدان در جلسات خبری جشنواره اشاره کرد و گفت:«من قبل از جشنواره در جلسه منتقدان با آقای حیدری حضور داشتم. به نظر من ایشان نسبت به انجمن منتقدان کم لطفی کردند. می‌شد جلسات را به نوع دیگری برگزار کرد تا از کیفیت بیشتری برخوردار باشد.»

او در پاسخ یکی از خبرنگاران درباره ایده اولیه فیلم گفت: «ایده این فیلم محصول کلاس‌های تحلیل فیلم من است. ما فیلم «locke» را می‌دیدم که بعد از آن تحلیلی صورت گرفت. من پرسیدم که اگر قصه مشابه این فیلم داشته باشیم چه تغییراتی می‌کند و با شوخی و خنده ماجرا آغاز شد. کم کم مسیرش تغییر کرد و من به «ترومای سرخ» رسیدم.»

میهن دوست در پایان به انتخاب بازیگران فیلمش اشاره کرد و توضیح داد: «لحن فیلم من رئالیستی و خطی است و با فیلم قبلی‌ام یعنی «برخورد خیلی نزدیک» فرق دارد. خیلی تلاش کردم برای شخصیت اصلی فیلمم از چهره‌های کمتر شناخته شده استفاده کنم تا باورپذیرتر باشد. تست‌هایی گرفتم اما جواب نداد و بخاطر سنگینی نقش مجبور شدم به سراغ بازیگر باسابقه تری بروم. در ابتدای فیلم هم به حضور افتخاری بازیگران چهره اشاره کردم چون بعضی از آن‌ها فقط صدایشان در فیلم پخش شده است.»

9415