شوقی که او را به پرواز در آورد

به گزارش ایسنا، خامه‌یار درباره شهید بابایی می‌نویسد:

- پانزدهم مردادماه سالروز شهادت خلبان سرافراز شهید عباس بابایی است. از این رو بهانه‌ای بدست آوردم تا به ماجرای ساخت سریال فاخر "شوق پرواز" اشاره‌ای داشته باشم؛
- ماجرا از این جا آغاز می‌شود که نخستین بار در سال ۱۳۷۲ جرقه همکاری نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با گروه تلویزیونی شاهد بنیاد شهید برای ساخت سریالی پیرامون زندگینامه خلبان شهید عباس بابایی زده شد. بلافاصله تحقیق و نگارش فیلمنامه سریال شروع شد. پس از نگارش فیلمنامه، تولید سریال در سال ۱۳۷۹ آغاز و صحنه‌هایی از پرواز جنگنده‌های نیروی هوایی تصویربرداری شد که البته در سال ۱۳۸۰ با توقف تولید مواجه گردید.
- از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ قبل از تجمیع نهادهای ایثارگری، گروه تلویزیونی شاهد دچار افت برنامه‌سازی گردید که پس از تجمیع و پذیرش مسئولیت بنیاد شهید و امور ایثارگران توسط برادر گرانقدرم جناب دکتر دهقان و قرار گرفتن گروه تلویزیونی شاهد ذیل مجموعه معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگی که مسئولیت آن را به عهده داشتم، بر آن شدیم تا گروه را از وضعیت موجود خارج  و تولید فیلم‌های سینمایی و سریال‌ها را با گستردگی تمام در دستور کار قرار دهیم که درخشش  فیلم‌های سینمایی روز سوم و شب واقعه در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر از نتایج آن بود.
- همزمان بازنویسی و نگارش سریال "شوق پرواز" توسط جناب فرهاد توحیدی آغاز شد و کارگردانی و تهیه‌کنندگی آن، پس از بررسی‌های فراوان به آقایان یدالله صمدی و جواد نوروزبیگی سپرده شد.
- در خردادماه سال ۱۳۸۸ یعنی پس از ١٦ سال توقف، تصویربرداری  در بارگاه شاهزاده حسین و گلزار شهدای قزوین با حضور ریاست وقت بنیاد شهید دکتر دهقان،  اینجانب، مرحومه ملیحه حکمت(همسر شهید بابایی) و جمعی از مسئولان کشوری و لشکری و بازیگران برجسته سریال از جمله سید شهاب‌الدین حسینی، هنرمند توانمند کشورمان و صاحب نقش شخصیت شهید و مشاور هنری سریال جناب مجید مجیدی کلید زده شد.
- در مرحله جدید و در دو سالی که از زمان تولید تا آغاز پخش سریال توسط شبکه یک سیما در شهریور سال ۱۳۹۰ طول کشید، با فراز و نشیب‌های فراوانی روبه‌رو بودیم؛ مشکلات مالی، تغییر مدیریت عالی بنیاد و توقف چند ماهه، زنگ خطر تعطیلی مجدد تولید را بارها به صدا درآورد که با پیگیری‌های مستمر و خون دل خوردن‌های فراوان، و تلاش‌های بی‌شائبه همکاران خوبم در گروه تلویزیونی و مؤسسه شاهد؛ آقایان محمد اسماعیل رضائی و ناصر دهقانی ثمر داد.

- نقش مؤثر مرحومه خانم ملیحه حکمت، همسر شهید والامقام بابایی، در سرعت بخشیدن به چرخه کار بسیار ستودنی است.
او از آغازین روزها در کنار ما و عوامل تولید حضور و در درخشش این سریال سهم وافری داشت. این را هم نباید از نظر دور داشت که بخش مهمی از سریال را باید مدیون همکاری صمیمانه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران دانست.

- سریال ۲۴ قسمتی "شوق پرواز" که پس از پایان سریال مختارنامه از شبکه یک سیما پخش گردید، با اقبال فراوانی از سوی مخاطبان روبه‌رو شد و به زبان‌های عربی، انگلیسی، بوسنیایی و کردی دوبله و با زیرنویس فرانسوی از شبکه‌های برون مرزی سازمان صداوسیما نیز پخش شد و در فرامرزهای کشورمان نیز مورد استقبال گسترده مخاطبان قرار گرفت. به گفته ریاست وقت سازمان صدا و سیما "این مجموعه خوش ساخت توانست یکی از اسطوره‌های بزرگ این ملت را به خوبی معرفی کند".

- سید شهاب‌الدین حسینی بازیگر نقش شهید بابایی بازی در نقش شهید والامقام را سهم بودنش در این دنیا می‌داند و می‌گوید: "سریال شوق پرواز برایم یک یادآوری بود؛ یادآوری برای این‌که جایی که زندگی می‌کنم را بشناسم و با ارزش‌ها و افتخاراتش سرم را بالا بگیریم". و بالاخره آرزوی مادر شهید بابایی که می‌گفت "از دنیا چیزی نمی‌خواهم جز دیدن فیلم پسرم که قبل از مرگم ساخته شود"، تحقق یافت.

شهید عباس بابایی در سال ۱۳۲۹ در قزوین دیده به جهان گشود. او در سال ۱۳۴۸ به دانشکده خلبانی راه یافت و پس از گذارندن دوره آموزش مقدماتی برای تکمیل دوره به آمریکا اعزام شد. پس از بازگشت و دریافت گواهینامه خلبانی وارد نیروی هوایی شد. او که جزء خلبانان تیزهوش و ماهر در پرواز با هواپیمای شکاری اف۵ بود، برای پرواز با هواپیمای اف۱۴ نیز انتخاب شد. وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان سرپرست انجمن اسلامی پایگاه اصفهان، به پاسداری از دستاوردهای انقلاب اسلامی پرداخت. شهید بابایی در این دوران چنان درخشید که در تاریخ ١٣٦٠/٥/٧ فرماندهی پایگاه هشتم هوایی به عهده ایشان گذاشته شد و در سال ۱۳۶۲ به معاونت عملیات نیروی هوایی منصوب گردید و در طول دوران دفاع مقدس رشادت و شجاعت خود را به نمایش گذاشت. وی سرانجام در یک عملیات برون‌مرزی در صبح روز پانزدهم مردادماه ۱۳۶۶ مصادف با عید سعید قربان به مسلخ عشق شتافت و به شهادت رسید.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد...

انتهای پیام