یک «پایتخت» غیرمعمولی/ فصل هفتم «پایتخت» جزو فصل‌های موفق نبود

سینماسینما، گلاویژ نادری

فصل هفتم «پایتخت» حالا تبدیل به مهم‌ترین مجموعه در مدیریت فعلی تلویزیون شده است. سریالی که تمامی رکوردهای بیننده این رسانه را جا‌به‌جا کرد؛ طوری که برای مدیران این سازمان هم غیرقابل پیش‌بینی بود و احتمالاً آنها پس از گذشت چهار سال از آمدن‌شان باید متوجه تفاوت به‌کارگیری چهره‌های شناخته ‌شده از چهره‌هایی که قصد داشتند هر طور شده‌ آنها را مقبول و محبوب کنند، شده باشند. «پایتخت» با همه ضعف‌ها و نواقصش توانست مخاطبی که سال‌هاست تلویزیون ملی را به فراموشی سپرده بود، دوباره پای آن بنشاند. چه بسیاری خانواده‌هایی که سال‌ها بود دسته‌‌جمعی به تماشای برنامه‌های رسانه ملی نمی‌نشستند و با پخش «پایتخت» این تجربه را دوباره در کنار یکدیگر تجربه کردند. جذابیت این سریال آنقدر بود که حتی مصرف اینترنت را در زمان پخشش کاهش دهد. در واقع با پخش این مجموعه، خاطره برنامه‌های پربیننده‌ای که بخشی از فرهنگ‌سازی را بر عهده داشتند و شرکت برق و آب و فاضلاب از آنها برای کاهش در مصرف کمک می‌گرفتند، تازه شد. چراکه آنها هم در زمان پخش خود به طور محسوس کاهش در مصرف را نشان می‌دادند.

با همه اینها پخش «پایتخت» اگر هیچ سودی نداشت که داشت به مدیران رسانه ملی فهماند و ثابت کرد که با حذف چهر‌های مشهور و محبوب تنها دست خود را خالی کردند، رسانه ملی تبدیل به رسانه گروهی شد که با آنها همسو بودند و این خسارتی بزرگ به این رسانه وارد کرد تا جایی که کمترین تاثیر را در میان آحاد جامعه داشت و دیگر حتی مناظره‌های انتخاباتی‌اش هم مقبول نبود. واقعیت این بود که آنها با حذف چهره‌ها مرجعیت رسانه‌‌‌ای را از خود جدا کردند و تنها به فکر مخاطبان وفاداری بودند که تصور می‌کردند تنها باید برای آنها برنامه‌سازی کنند. اما حالا پخش «پایتخت» آغاز دورانی تازه است برای پایان همه این تصورات باطل و شکل گرفتن این امید که مدیران فعلی رویه خود را درباره دیگر چهره‌ها و افراد محبوب رسانه تغییر دهند.

با تمامی این اوصاف فصل هفتم «پایتخت» با اینکه تماشاگر بسیاری داشت اما نمی‌توان آن را جز فصل‌های موفق این مجموعه دانست. خانواده دچار تغییرات عمده‌ای شده بود که این تغییرات ظاهر و چهره شخصیت‌ها تا ترکیب خانواده را شامل می‌شد. دوقلوها عوض شده بودند، بهبود حذف شده بود، کودکی تازه به خانواده نقی معمولی اضافه شده بود و دامادهایی از راه رسیدند که هر یک داستانی تازه برای خود رقم ‌زدند. اما خرده داستان‌هایی که از ابتدا به مرور روایت می‌شدند، فاقد انسجام و ربط به یکدیگر بودند. در واقع برخی از آنها را می‌شد از سریال حذف کرد، بدون اینکه خللی در مابقی مجموعه پیش آید. انگار محسن تنابنده به‌عنوان طراح و سرپرست فیلمنامه تعدادی قصه طراحی کرده بود که ربطی به قبل و بعد خود نداشتند. این خرده داستان‌ها فقط فضا می‌ساختند، کمی هم فضا را کمدی و خنده‌دار می‌کردند، البته نه اینکه تماشاگر را به خنده وا دارد بلکه تنها لبخندی به لبش می‌نشید و بقیه داستان را دنبال می‌کرد. در واقع فصل هفتم شبیه اپیزودهای جدا از هم بود که بودونبودشان چندان فرقی هم نمی‌کرد تا جایی که آنها را می‌توان با کمی تغییر در فصل‌های بعد هم بازسازی کرد.

به طور مثال، آمدن سالار معمولی چقدر تفاوت در داستان ایجاد کرد؟ غیر از خرده‌داستان اول که مربوط به بردن خودکار به مدرسه‌اش می‌شد، چقدر در قصه تاثیرگذار بود؟ نه تاثیری بر روند داستان ایجاد کرد و نه تغییری در روایت داد. او فقط پسربچه‌ای بانمک بود که کل دیالوگ‌هایش در داستان به سه چهار صفحه هم نمی‌رسید و اصلاً معلوم نشد به چه دلیل به این خانواده اضافه شده است؟ حسادت نقی به توجه زیاد هما به این فرزند تازه‌وارد جز در قسمت اول در بقیه قسمت‌ها دیده نمی‌شد و اصلاً معلوم نشد هما که مظهر عقل و دانایی در این خانواده بود، چرا باید پیش روانشناسی برود که شیرین‌عقل به نظر می‌رسد! رحیم به ‌یک‌باره عاشق دختر نقی معمولی شده و به سراغ رقیب خود رفت تا او را کله‌پا کند اما ما پیش از آن، نه پیرنگی از این عشق و عاشقی دیده بودیم و نه پس از آن ادامه این عشق آتشین دیده ‌شد. انگار این داستان تنها برای همین دو قسمت کفایت می‌کرد و تنابنده دلیل برای ادامه آن نمی‌دید. از اینها مهم‌تر بهتاش چرا باید به بیماری میمونی دچار می‌شد؟ اگر او دچار افسردگی یا گوشه‌گیری شده بود چه چیزی از داستان فعلی کمتر داشت و سریال چه آسیبی می‌دید؟

این‌طور که به نظر می‌رسید، در این فصل حیوانات باید مسبب خرابکاری‌ها و اتفاقات بد نشان داده می‌شدند. گراز از میان شالیزارها چنان می‌دود که به شهر رسیده و با ورود به بازار همه چیز را به هم ریخته و نقی را به زمین می‌زند، مرغ و خروس‌ها مست می‌کنند و روی زمین ولو می‌شوند. میمون مریض بهتاش را چنگ می‌ز‌ند و گاز می‌گیرد تا او مبتلا به بیماری ناشناخته‌ای شده و حتی ظاهرش هم شبیه به میمون می‌شود، درحالی که این شباهت، نه کارکردی در داستان داشت و نه تاثیر مهمی در رفتارهای این شخصیت و ایجاد تغییرات اساسی در او ایجاد می‌کرد. در آخر هم خرس به این خانواده حمله می‌‌کند. این‌ یکی از همه غریب‌تر بود. چراکه معلوم نیست چطور باید به ذهن تنابنده چنین داستانی خطور کند؟ حیوانات مختلف در فصل‌های مختلف پایتخت حضور داشتند مانند خروس‌جنگی و جوجه‌ماشینی‌هایی که از پشت کامیون روی زمین سرازیر شدند اما نقی در این فصل در استفاده از حیوانات محیر‌العقول خیلی غریب عمل کرد، طوری که بسیاری از این داستان‌ها، نه قابل هضم و نه قابل باور بود. حضور آنها تنها فضایی عجیب‌الخلقه می‌ساخت و داستان را پر می‌کرد، شبیه اسلپ‌استیکی که بدون اینکه کارکرد دیگری داشته باشد برای تماشاگر ملموس هم نیست.

خودرو از کاراکترهای مهم داستان‌های پایتخت به حساب می‌آید کامیون، ماشین شاسی‌بلند و خاور ارسطو، لیموزین تشریفات همه ازجمله کاراکترهای مهم داستان‌های پایتخت بودند که حالا تبدیل به کمپر ارسطو شده و این یکی برخلاف بقیه ایده‌های بی‌‌کارکرد توانست در داستان نقش مهمی داشته باشد اما واقعاً شری چرا باید قصد سفر به مریخ داشته باشد و این داستان غریب پس از سه، چهار قسمت تمام و ماست‌مالی شود؟ این قصه چه جذابیت و طنزی دارد که باید تنابنده آن را در داستان بگنجاند. اگر شری در دانشگاه زمین‌شناسی خوانده بود و یا اینکه استاد نجوم بود این قصه را نمی‌شد این‌طور روایت کرد؟

پاسخ معلوم است، چون این ایده هم مانند دیگر خرده‌داستان‌های سریال قرار نبود به نتیجه برسد و ادامه پیدا کند. اراده این بود که این داستان تنها عجیب‌وغریب و تازه طراحی شود و آرش عباسی به‌عنوان نویسنده با این ایده‌هایی که تنابنده ارائه می‌داد، آنها را بنویسد. چراکه انگار هدف این بود که تنها داستانی به تصویر درآید و بعد هم سرهم‌بندی شده و فیصله پیدا کند. مانند همان شهاب‌سنگی که آمدن و رفتنش مانند خیلی دیگر از خرده‌داستان‌ها غیرمنطقی و غیرقابل باور بود، در تصور تماشاگر نمی‌گنجید و نمی‌توانست مثل کشتی گرفتن نقی و مسابقات او در فصل سوم برایش جذاب و قابل هضم باشد.

واقعیت این است که فصل‌های موفق «پایتخت» کیفیت و جذابیت خود را از داستا‌های واقعی و ملموس این خانواده کسب می‌کردند. مردم خانواده‌ای را می‌دیدند که به‌شدت نزدیک به آنهاست. سادگی،‌ صداقت و بی‌غشی را در آنها می‌دیدند. حتی زرنگ‌بازی‌های نقی شبیه خود آنها بود که در اغلب مواقع هم نتیجه نمی‌داد. نه اینکه ناشنوایی‌‌اش به یک‌باره رفع شود، با ماشین‌پرنده چشم دیگران را خیره کند، ناگهان با خرس مواجه شود و گراز او را به زمین بزند.

نقی معمولی در این فصل دیگر آن آدم ساده‌دلی که خودبزرگ‌پندار بود و احساس زرنگی می‌کرد،‌ نبود. محسن تنابنده شخصیتی را طراحی کرده بود که هم رفتارها و هم تصمیماتش گل‌درشت‌تر از همیشه به چشم می‌آمد، انگار بعد از چهار سال او تصمیم گرفته بود همه چیز بزرگ‌تر و شگفت‌انگیزتر از فصل‌های قبل باشد و حیف که این عجیب‌وغریب بودن کمکی به جذاب‌تر شدن داستان و شخصیت‌ها نکرد. کاش تنابنده به همان نقی معمولی و ساده که زبل‌بازی‌هایش ملموس و آشنا بود، بازگردد و داستان‌هایی ساده اما نزدیک به مردم معمولی روایت کند.

منبع: سازندگی

منبع: سینما سینما

آدرس کوتاه: https://www.rokh.in/news/136466

دیدگاه

آخرین خبرها

مرتبط با خبر

سیروس مقدم

محسن تنابنده

خبرهای پربازدید

چرا ترامپ دست از پا درازتر از پکن برگشت؟

درحالی که دونالد ترامپ سفر دو روزه خود به چین را با ادعای دستیابی به «توافقات فوق‌العاده» اقتصادی به پایان رساند، به نظر می‌رسد مهم‌ترین هدف سیاسی واشینگتن در این سفر، یعنی همراه کردن پکن علیه ایران، دستاورد ملموسی نداشته است.

حسین شریعتمداری: مذاکره به جای خود، اما باید انتقام خون رهبر شهید را از ترامپ و نتانیاهو و خلبانان مهاجم بگیریم

در اولین دقایق جنگ رمضان و حمله نظامی وحشیانه و مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای مراد و مقتدای امت جهانی اسلام به شهادت رسیدند.

حمله سایت جبهه پایداری به پزشکیان: او به پروژه شکست‌خورده «گفت‌وگو کنیم» بازگشته

در تکراری تلخ از یک مسیر شکست‌خورده، مسعود پزشکیان بار دیگر با طرح سوال انحرافی «گفت‌وگو نکنیم؛ چه کنیم؟» به تریبون جریان غرب‌گرا تبدیل شده است.

منتظر بمانید..

یک «پایتخت» غیرمعمولی/ فصل هفتم «پایتخت» جزو فصل‌های موفق نبود

آخرین خبرها

مرتبط با خبر

سیروس مقدم

محسن تنابنده

خبرهای پربازدید

چرا ترامپ دست از پا درازتر از پکن برگشت؟

حسین شریعتمداری: مذاکره به جای خود، اما باید انتقام خون رهبر شهید را از ترامپ و نتانیاهو و خلبانان مهاجم بگیریم

حمله سایت جبهه پایداری به پزشکیان: او به پروژه شکست‌خورده «گفت‌وگو کنیم» بازگشته

سیروس مقدم

siroos moghadam

پیش‌بینی حمله پهپادها در «پایتخت»؟ / سیروس مقدم از آن ماجرا گفت!

سیروس مقدم

siroos moghadam

ریما رامین فر

rima ramin

پخش سریال «پایتخت ۷» از شبکه تماشا

سیروس مقدم

siroos moghadam

محسن تنابنده

mohsen tanabandeh

تنابنده هرچقدر برای «پایتخت ۷» دستمزد گرفته باشد، کم است

سیروس مقدم

siroos moghadam

پس از فراغت از کارگردانی سریال، نمایشگاه نقاشی‌های سیروس مقدم از «پایتخت۷» برپا می‌شود!!

سیروس مقدم

siroos moghadam

الناز حبیبی

elnaz habibi

از درخشش «گیتی» در «جوکر» تا ماجرای نقاشی‌های عجیب «پایتخت»!

سیروس مقدم

siroos moghadam

«بگیر بریم» یا شوخی یک خبرگزاری درباره محبوب شدن «پایتخت۷»!!

سیروس مقدم

siroos moghadam

داستان پایتخت۷ و آگهی‌ها؛ نقی معمولی و دارودسته‌اش در محاصره تبلیغات خودخواسته؟!

سیروس مقدم

siroos moghadam

محسن تنابنده

mohsen tanabandeh

روزهای پایانی «پایتخت ۷» در مشهد

سیروس مقدم

siroos moghadam

فرامرز قریبیان

Faramarz Gharibian

نگاهی به کارنامه تلویزیونی فرامرز قریبیان؛ حضور در دهه هفتم

سیروس مقدم

siroos moghadam

رحمت سریال تایید کرد؛ «پایتخت ۷» کلید خورد!

سیروس مقدم

siroos moghadam

نمایشگاه نقاشی سیروس مقدم کلید خورد

سیروس مقدم

siroos moghadam

برپایی نمایشگاه نقاشی‌های‌ کارگردان «پایتخت»

سیروس مقدم

siroos moghadam

»پایتخت»، سینمایی می‌شود، نقی در راه اژدها!

میترا حجار

mitra hajar

سیروس مقدم

siroos moghadam

واکنش یک روزنامه‌نگار به صحنه‌ای از سریال «جزیره»/ چرا این‌قدر بی‌کیفیت و از سر سیری کار می‌کنید؟

مهران مدیری

mehran modiri

محسن تنابنده

mohsen tanabandeh

از خنده‌های ناتمام «الیکا» تا نجابت «سجاد» علیه هیاهوی «شغال»

رضا کیانیان

reza kianian

مریلا زارعی

merila zaray

از «علاج» به‌موقع «محسن» تا خط و نشان صریح «مریلا»

منصور سهراب پور

mansoor sohrabpoor

رامبد جوان

rambod javan

آغاز اکران آنلاین «زودپز» در فیلیمو

فرهاد اصلانی

farhad aslani