
سینماسینما، لیلا علیپور
میگویند درباره اظهارات اینستاگرامی آن بازیگر ننویسید تا او به مقصودش که دیده شدن است نرسد. در مسمومترین فضا و در شفافترین جوامع یک امر مسلم وجود دارد: نمیتوان برای مردم تعیین تکلیف کرد. هر کس براساس تجربههای زیسته خود با امور برخورد میکند. ولی چرا با اینکه خیلیها از مقصود آن ویدئو مطلع هستند، باز به نقدش میپردازند؟ چون اینجا میتوانی یک صفحه شخصی داشته باشی با مخاطبین خودت دنیای کوچک شده مخصوص خودت. حکمران آنجا تو هستی، و چه کسی است که نداند هر انسان چقدر قدرت دوست دارد. حتی قدرت ناشی از مهربان و خوشقلب بودن! اینجا سرزمینی است با جزیرههایی که پشت سر هم ردیف میشوند و حتی برای بیشتر خواندن و شاید بیشتر فهمیدن باید روی more فشار داد. سرزمینی است پر از سروصدا و ازدحام. از هر گوشه کسی میگوید مرا ببین من هستم من اینجام! و این سرزمین تنها یک قانون دارد: قانون بقا و بقا در دیده شدن است چه اخلاقی و چه گاهی مغایر با برخی ارزشهای انسانی. و البته در نهایت همه اینها یک چیز وجود دارد: ایگو. ایگوی کوتاه شده تا بلکه با فروتنی خود را عرضه کند. ایگوی به سقف چسبیده و… ذات اینجا این است. حتی ذات این نوشته هم این است! هیچ کس نمیتواند دنیای بدون «خودش» را تصور کند. و اینجا در این جزیره های گاهی پرسکنه و گاه کم جمعیت «منِ» هر فرد و قانون اول آخر آن یعنی بقا حکمرانی میکند.
سینماسینما، لیلا علیپور فقط برای دقایقی بخشهایی از سریال «بازی مرکب» را دیدم. با چشمان بسته و فقط شنیدن صدای شلیک گلولهها وقتی حتی نمیتوانستم تصویر را ببینم و بعد که جرات دیدن یافتم، دیدم کاری که با جسد میکنند و چشمهای از حدقه درآورده شده جسد که درون مایعی...
۱۴۰۰/۰۷/۲۵
سینماسینما، لیلا علیپور خاطراتی هستند که بسیار شخصی و متعلق به حریم خصوصی افرادند؛حتی اگر خود آن فرد حریمش را بشکند و در ملاعام آن را جار بزند؛ برای جلب توجه و یا هر نقصانی در سلامت روان. هنرمندان ایرانی مخصوصا در دوران کرونا که با تعطیلی سینماها و سالن...
۱۳۹۹/۱۰/۲۷
سینماسینما، لیلا علیپور انسانها در تمام ابعاد زندگی از حقوق برابر برخوردارند. تحقق این مهم دشوار و پیچیده ست اما مهم این است که جوامع به طور سیستماتیک در راه رسیدن به این مقصد باشند. سینمای ایران متعلق به همه مردم ایران است و جشنوارههایش هم. مرکز گرایی گاه ناگزیری...
۱۳۹۹/۱۰/۰۲